✍👨🏫 کلمات_هم_آوا هم آوا (متشابه) :
به کلماتی می گویند؛ که در تلفظ یکسان اند امّا در نوشتار و معنی متفاوت. دانستن معنای کلمات هم آوا می تواند ما را در درست نویسی کلمات یاری کند.
اناء: کوزه/ عنا: درد و رنج
اثاث: اسباب و وسایل/ اساس: پایه
انتساب: نسبت داشتن/ انتصاب: منصوب کردن
آزار: اذیت/ آذار: ماه اول بهار( از ماه های رومی)
ازار: شلوار/ عذار: چهره
الغا: لغو کردن / القا: آموختن
ارتجاع:بازگشتن/ارتجا:امیدواری
برائت: بیزاری/ براعت: برتری
بهل: رها کن / بحل: حلال کن
اثرات:جمع اثر، نشانه ها/عثرات:جمع عثرة، لغزشها
اسیر: گرفتار/ عصیر: شراب/ اثیر: کره ی آتش
ذلالت:خواری/ ضلالت:گمراهی
ثمر : میوه/ سرم : افسانه
بغل: آغوش / بقل: سبزی و تره بار
تعویذ: بازوبند/ تعویض:عوض کردن
زکی: پاک/ ذکی :باهوش
سوری: گل سرخ/ صوری: ظاهری
صفیر: صدای گلوله/ سفیر: فرستاده
غالب:چیره، برتر / قالب: شکل
صواب:درست / ثواب: پاداش، اجر
الم:درد و رنج / عَلَم: پرچم، بیرق
غریب: دور از وطن /قریب: نزدیک
قاضی: داور / غازی: جنگجو
امَل: آرزو / عمل: کار و تلاش
امارت: فرماروایی / عمارت: آبادکردن،ساختمان
تعلم:آموختن /تالم: درد کشیدن
تهدید: ترساندن/ تحدید: تعیین حد و مرز
معمور: آبادشده / مامور: فرمان بر
خاست: بلند شد / خواست: طلب کرد.
املای فارسی جفت های املایی(کلمات مشابه و متشابه)
واو معدوله واوی که نوشته می شود، ولی خوانده نمی شود، واو معدوله است.
در گذشته این صامت مرکب (خ و) خوانده می شد، امّا دیگر خوانده نمی شود. این (واو) باعث شده چند جفت املایی به وجود آید
. خار: تیغ و خار گیاهان؛ گل و خار خوار: ذلیل، پست و زبون؛ خوارمایگی، خواری و زبونی خاره: سنگ خارا خواره: خورنده خاستن: بلند شدن، برخاستن، به وجود آمدن خواستن: طلب کردن، قصد کردن، درخواست، بازخواست خان: 1- بزرگ و رئیس 2- خانه 3- شیار داخل لوله ی تفنگ خوان: 1- سفره 2- بن مضارع �خواندن� خُرد: کوچک؛ پول خُرد، خرده ریز خورد: بن مضارع �خوردن� خیش: وسیله ی شخم زدن، گاوآهن خویش: خود، خویشاوند
واژه های زیر را هم خوب به خاطر بسپارید:
خوالیگر (آشپز) ، خوازه (خواهش، طاق نصرت) ، خواف (نام یکی از بخش های شهرستان تربت حیدریه) ، خوید (هم وزن بید، جو و گندم نارس) ، خواربار، نشخوار، رخت خواب، استخوان، خواجه، خوارزم هفت خوان رستم را به صورت �هفت خان� هم می نویسند و هردو صورت صحیح است. هفت خوان = هفت خان
با افزودن "ب"و"ن" به ابتدای فعلهایی که با "ا" شروع میشوند، "ا"تبدیل به "ی"میشود و ذکر مجدد آن نادرست است... درست: بیفزاید، بیندازد، بیندیش، نیفتد، بیفزود، نینجامد، نیفکند، نینداخت، نینگارد، بینگیخت، بیندوخت
غلط:
بیافزاید، بیاندازد، بیاندیش، نیافتد، بیافزود، نیانجامد، نیافکند، نیانداخت، نیانگارد، بیانگیخت، بیاندوخت اما اگر با "آ" شروع شده باشد فقط"~" تبدیل به "ی" میشود و "ا" باقی میماند... مثل: بیاورد،نیالاید،نیاویزد،بیاموزد،
🌟گذاشتن تشدید بر روی کلماتی که نیاز به تشدید ندارند، اشتباه بوده ولی نگذاشتن تشدید غلط نیست.
درست: عادی، فوق العاده، علی حده، قضات، شفقت، تربیت، تقویت، بودجه، تهیّه، منّت غلط: عادّی، فوق العادّه، علی حدّه، قضّات، شفقّت، تربیّت، تقویّت، بوجّه، تهییه، مننت
در برخی واژه ها �ئـ� و �یـ� جایگزین هم می شوند و هر دو صورت هم صحیحند. آئینه=آیینه/ دایم=دائم/ پائیز=پاییز/ خاین=خائن/ قصاید=قصائد
واژه های زیر نیز به هر دو صورت صحیحند:
هیئت، مسئله، جرئت، مسئول، شئون، رئوف هیأت، مسأله، جرأت، مسؤول، شؤون، رؤوف
🖊گذاردن: گذاشتن و قراردادن: بنیان گذار،تخم گذار، احترام گذاری، منّت گذاری بر سر کسی وضع کردن و قرارداد کردن: قانون گذار، سیاست گذاری، قیمت گذاری
🖊گزاردن: به جا آوردن و انجام دادن: سپاس گزار، نمازگزار، کارگزار، برگزاری، گزاردن حقّ کسی پرداختن: وام گزار، خراج گزار بیان کردن و تعبیر کردن: خبرگزاری، گله گزاری، گزاردن پیغام، خواب گزار
